tomkr.net

Oh wat is het toch fijn, om weer thuis te zijn.

Aan de andere kant, ik zou het helemaal niet erg vinden om zo weer terug te gaan. Maar goed, het is weer tijd om te gaan studeren, en wat aardiger te zijn tegen mijn bankrekening. Foto’s? Die komen er aan, maar mijn Appletje heeft me de afgelopen twee weken zo gemist dat de oplader nu stuk is, dus die wil ik even sparen. Als ik heel veel zin heb, zet ik ze misschien wel even via deze mooie Aldibak wel op internet, we zullen zien. Er zitten wel wat mooie tussen de vele onscherpe foto’s.

De laatste twee dagen ben ik dus in Toronto geweest en intussen was de temperatuur geexplodeerd tot zo’n 30 graden Celcius. De korte broeken kon ik dus eindelijk uit mijn koffer halen, en dat kwam mooi uit, want de rest begon vies te worden. Zo heb ik nog twee dagen door de stad gebanjerd, zo veel mogelijk van airco tot airco.

Zaterdag ben ik een museumpje in gedoken. Op zich wel leuk, maar je merkt dat ze aan de overzijde van de plas niet veel eigen cultuur hebben, behalve dan die ze bijna helemaal kapot hebben gemaakt. Gelukkig waren er dinosaurussen, en dat was dan wel weer supervet. Daarna ben ik even de winkelbuurt Kensington Market doorgewandeld, waar het een redelijke zooi is met van alles en nog wat, en waar op zaterdagmiddag om een uur of 5 in drie kroegen live muziek is. Multiculti op en top. En voetbal op tv natuurlijk, want er lopen ook allerlei Europeanen rond. Je ontkomt er ook nergens aan he.

Zondag, om af te sluiten de CN Tower op gegaan. Het leukste van dat bezoek tot het einde uitstellen is dat je alles in Toronto inmiddels een beetje kent, en je het dan kan proberen te spotten uit de lucht. Zo kon ik redelijk goed mijn hostel vinden. Daarna nog een beetje doelloos rondgeslenterd en alle bankjes in de schaduw geprobeerd, tot het tijd werd naar het vliegveld te gaan. Een prima vlucht terug (Transat is een aanrader) en dan ben je alweer op Schiphol. Daar wordt je als beroemd persoon natuurlijk opgewacht door een scala fans. En als laatste etappe is er nog een reisje met de NS, en dan zit het er weer op.

Al met al superleuk, en als ik nog zin heb, zal ik nog in wat meer detail terugkomen op de hoogtepunten van de reis. Nu even een reisschema!

Dag: Activiteit

1. Vliegen
2. Toronto verkennen (o.a. stadhuis en Chinatown)
3. Toronto Islands
4. Hangen in Toronto en met Matthew Good
5. Montreal
6. Ottawa
7. Algonquin Park
8. Wandelen door Algonquin Park (echt super)
9. Niagara watervallen
10. Familiebezoek
11. Familiebezoek
12. Terug naar Toronto
13. Royal Ontario Museum
14. CN Tower en terugvliegen

Ruim 2100 km in mijn ontzettend snelle Ford Focus.

Weer terug in Toronto. De afgelopen dagen waren ontzettend mooi, maar mijn internetbudget is alweer bijna op. Ik heb het in elk geval overleefd en morgennacht vlieg ik terug. Meer verhalen als ik een niet-betalen verbinding heb. Of in elk geval maandelijkse-betaling verbinding.

Vanuit de hoofdstad nu (Ottawa dus) weer een klein berichtje. Montreal was een leuke stad, heuvelachtig, mooi oud centrum, leuke tentjes enzo, maar het regende er ontzettend gisteren. Mijn wandeling door het park van Montreal (namelijk over de Mont-Royal) heb ik dan ook maar ingekort. De “Underground City” (een enorm ondergronds winkelcentrum gebouwd toen ze toch metrotunnels aan het aanleggen waren) was een goed alternatief. Toen ben ik maar weer in de auto gehopt, en met wat improvisatie en richtingsgevoel (ik was een te grote Hollander om een kaart te kopen van Quebec, aangezien Montreal vrij dicht over de grens ligt) zowaar de goede snelweg gevonden.

Zo kwam ik ’s middags aan in Ottawa, in een jeugdherberg tegenover een…………. supermarkt! En nog wel een vrij degelijke ook, die 24 uur per dag open is. Toen even de verplichte stadswandeling gemaakt langs alle overheidsgebouwen en dergelijke, en verder wat rondgedwaald. Het is een leuk stadje hier, met een hoog hoofdstad gehalte. Zo’n groot land heeft natuurlijk veel overheid nodig, maar de stad zelf is vrij klein. Goed, vandaag dwaal ik hier nog wat verder rond, en vanmiddag ga ik richting de grote bossen van het Algonquin Park. Dat lijkt me erg indrukwekkend in elk geval, echt de ongerepte natuur in duiken. Het brengt wel met zich mee dat de communicatie daar waarschijnlijk minder wordt. Nieuwe blogjes gaan dus even op zich laten wachten.